maandag, augustus 19, 2019
Blog

Hoofdstuk 66

Hi Guys,

Ik schrijf deze blog ergens met lood in de spreekwoordelijke schoenen. Ik vind het ergens best eng om dit te delen. Het is mijn eigen mening en het is mijn eigen blog, maar ik ben bang voor de mogelijke reacties. Ik ga het gewoon opschrijven en dit is mijn mening. Ik ga me niet verontschuldigen voor mijn eigen mening. Je kan het ermee eens zijn of niet, maar je kan het tenminste respecteren. Iedereen heeft zijn eigen mening en gelukkig leven we in een land waar we onze mening mogen uiten.

Gister was het dan zover: de intocht van Sinterklaas. Sinterklaas kwam aan in Maassluis. Een feestelijke dag voor Nederland. Duizenden kinderen stonden langs de kant om de goedheiligman te verwelkomen. Alle kindjes staan vol verwachting te wachten tot Sinterklaas dan eindelijk in Nederland is om ze cadeautjes te kunnen geven. Als je dan de gezichten van de kindjes ziet als Sinterklaas dan eindelijk in Nederland is, is misschien wel het mooiste wat er is. Zo mooi hoe blij de kindjes zijn. Ik hou ervan. Alleen is er iets veranderd aan Sinterklaas. Het gaat niet over Sinterklaas, maar het gaat over de pieten. Om de Zwarte Pieten. Sinterklaas is sinds een aantal jaar niet meer hetzelfde en dat zal het ook nooit meer zijn.

Er zijn mensen die willen dat Zwarte Piet verdwijnt, omdat hij zwart is. Mensen vinden Zwarte Piet racistisch. Een groep mensen strijden voor de afschaffing van Zwarte Piet. Ze voelen zich gekwetst door de kleur van Zwarte Piet. Ze zijn dan wel in de minderheid, maar toch zorgt het voor een spanning in Nederland. De voorstanders van Zwarte Piet willen dat er niks verandert en willen dus dat Zwarte Piet blijft en de tegenstanders van Zwarte Piet willen dat Zwarte Piet verdwijnt. Ik zit een beetje in het midden. Ik durf mezelf geen voor- of tegenstander te noemen. Er zijn mensen die zullen zeggen dat dat gelul is en dat ik een voor- of tegenstander ben, maar toch beschouw ik mezelf als een middenstander (kan ik het zo noemen?).

Een paar jaar geleden was ik 100% voorstander van Zwarte Piet. Ik volgde allemaal acties om Zwarte Piet te houden. Iedereen die zei dat Zwarte Piet racistisch was, vond ik gek en die ik luisterde niet naar ze. Iedereen die tegen Zwarte Piet was, moest maar gewoon ophouden en Zwarte Piet mocht niet veranderen. Zwarte Piet is zwart en dat moest zo blijven.

Tot ongeveer anderhalf jaar geleden was ik ook 100% voorstander. Mijn mening is sinds een anderhalf jaar veranderd. Ik heb me verdiept in de tegenstanders en ik heb naar ze geluisterd. Ik begrijp ze wel. Ik begrijp wel waarom ze tegen Zwarte Piet zijn. Ik zie zelf Zwarte Piet nog steeds niet als racisme, maar er zijn blijkbaar mensen die het wel zien en die zich gekwetst voelen. Waarom zouden we zulke mensen negeren? Waarom zouden we mensen negeren die aangeven dat ze zich gekwetst voelen? Dat kan niet en dat mag niet. Het is een minderheid van mensen die zo denken, maar moeten we ze daarom negeren? Oh het is de minderheid dus het telt niet? Gaan we serieus zo denken?

Ik ben niet voor de volledige afschaffing van Zwarte Piet, maar ik ben wel voor verandering. De roetveegpieten bij RTL en bij het Sinterklaasjournaal vind ik een geweldige oplossing. Zo blijf je bij het verhaal van Zwarte Piet en mensen zijn op deze manier tevreden, want de hele zwarte kleur is weg. Ik ben dus voor de roetveegpieten.

De meerderheid van Nederland is voor Zwarte Piet en die mening mogen we ook niet vergeten. We moeten die mening ook meenemen, want anders is het niet eerlijk. Zwarte Piet hoort nou eenmaal bij Sinterklaas en Sinterklaas hoort bij een jarenlange traditie. Dat verander je niet in 1x. Dat moeten we ook niet willen.

‘Beveiliging Intocht is net zo zwaar als bij Ajax-Feyenoord’ & ‘200 aanhoudingen bij Intocht Sinterklaas’. Dit soort berichten hoorde je dit weekend bij het nieuws. Berichten waar je van schrikt en waarvan ik denk: ‘moet dit nou echt?’ Het feit dat ik voor de verandering van Zwarte Piet ben, betekent niet dat ik voor demonstraties ben. Ik ben juist een tegenstander van demonstraties bij de Intocht van Sinterklaas. Zoiets wil je toch niet verstoren door demonstraties? Het is een feest waar kinderen even geloven dat er een man is die allemaal cadeautjes uit gaat delen. Laat die kinderen dat even geloven zonder dat er mensen zijn die demonstreren over het uiterlijk van Zwarte Piet. Er moet een andere manier zijn om de meningen te uiten. Van zowel voor- als tegenstanders.

Laten we met een aantal voor- en tegenstanders om de tafel zitten en laat ze met elkaar praten zodat er een mooie oplossing kan worden gevonden. Een oplossing waar iedereen tevreden over is. Laten we zorgen dat de kinderen hier zo min mogelijk de dupe van worden. We zijn allemaal volwassenen en we kunnen toch wel met elkaar praten en elkaar respecteren?

Dat is het belangrijke is deze discussie. Mensen moeten naar elkaar luisteren en elkaars mening respecteren. Alleen op deze manier komt er een mooie oplossing.

Alleen ontbreekt dat allemaal in deze discussie. Niemand luistert naar elkaar en niemand respecteert elkaars mening. Zowel voor- als tegenstanders worden uitgescholden omdat ze een mening hebben. Volgens de voorstanders moeten alle tegenstanders het land uit worden gezet en volgens alle tegenstanders zijn alle voorstanders racisten. Voor- en tegenstanders worden via social media (met de dood) bedreigd. En waarom? Omdat mensen een mening hebben.

Ik blijf erbij: voor- en tegenstanders moet met elkaar om de tafel zitten en met elkaar praten. Mensen moeten naar elkaar luisteren en elkaars mening respecteren. Alleen op deze manier komt er een oplossing waar iedereen blij mee is.

Sinterklaas is een kinderfeest voor iedereen. Het maakt niet uit wie je bent en hoe je eruit ziet: Sinterklaas is er voor iedereen. Op dit moment is er een groep die geen Sinterklaas viert vanwege Zwarte Piet. Voorstanders van Zwarte Piet zullen zeggen: ‘Eigen schuld’ of ‘Wat heb ik daarmee te maken?’. Het zou mooier zijn als voorstanders zullen zeggen: ‘Laten we een oplossing vinden waardoor we weer met z’n allen op een leuke manier Sinterklaas kunnen vieren.’ Sinterklaas is een feest voor iedereen en laten we dat alsjeblieft zo houden.

Zo dat is eruit. Ik vind het echt moeilijk, omdat ik ook op social media de reacties van mensen zie. Zelfs reacties van vrienden. Op social media zie ik berichten als: ‘Tegenstanders van Zwarte Piet zijn landverraders, een stelletje NSB’ers’ of ‘Alle tegenstanders moeten het land uit, want Zwarte Piet hoort nou eenmaal bij Nederland. Als je tegen Zwarte Piet bent, hoor je niet thuis in Nederland’. Ook zie je berichten over BN’ers die tegen Zwarte Piet zijn en die worden uitgescholden omdat ze hun mening laten horen. Dat zijn berichten die me raken. Berichten die me ergens een beetje bang maken. Wat nou als ik deze berichten ook krijg? Je wordt uitgescholden omdat je een mening hebt. Ik hoop dat jullie mijn mening respecteren en dat jullie me sparen. Ik wil een feest waar iedereen zich prettig voelt en waar niemand zich buitengesloten voelt. En anders pak ik mijn koffers en vertrek ik uit Nederland. Dan mogen jullie me komen opzoeken in België ofzo. Op één voorwaarde: ik wil een groot huis met een tuin. Maar laten we hopen dat ik voorlopig nog niet weg hoef en dat jullie mijn mening kunnen respecteren.

Muziek van de week:
Leonard Cohen is deze week overleden. Een artiest is overleden. Iemand die briljante teksten heeft gemaakt is ons ontvallen. Ik moet eerlijk bekennen dat ik eerst niet wist wie het was. Tot ik hoorde dat hij ‘Hallelujah’ had geschreven. Wie kent dat nummer niet? Een nummer die ik op verschillende manieren ken, behalve het origineel. Ik ken de versie van Lisa Lois en die van Nick Schilder. Volgens mijn moeder is de versie van Nick Schilder de allermooiste versie van ‘Hallelujah’. Ik ben het hier deels mee eens. De versie van Nick Schilder is geweldig, maar een paar weken geleden hoorde ik een versie die er met kop en schouders bovenuit stak. Deze versie wordt door meerdere mensen gezien als de mooiste versie van het nummer. Ik wist dat ze dit in zich hadden, maar toch werd ik verrast door deze versie. Vooral toen ik de live versie had gehoord. Live is het net zo goed als de CD versie. Het nummer geeft hoop en steun en het geeft me elke keer kippenvel.

Muziek van de week:
Pentatonix – Hallelujah

Ik wil jullie bedanken voor het lezen van deze blog! Wees niet bang om je mening te uiten. Wees blij dat je in dit land je mening mag uiten. Ik hoop dat jullie mijn volgende blog ook weer lezen.


Clannad

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Back To Top
%d bloggers liken dit: