dinsdag, november 19, 2019
Blog

Hoofdstuk 65

Hi Guys,

Emoties. Iedereen heeft ze, maar niet iedereen uit ze op dezelfde manier. De één gaat er makkelijker mee om dan de ander. De één stopt ze weg terwijl de ander ze heel makkelijk weet te uiten. Als je erover nadenkt zijn emoties rare dingen. Je hebt ze nooit in de hand. Soms komen ze wanneer je het niet verwacht of wanneer je ze niet wil. En soms komen ze juist niet wanneer je ze nodig hebt. Waarom je emoties hebt, kan ik niet beantwoorden. Ik ben geen specialist. Ik kan alleen mijn ervaringen vertellen en dat wil ik nou precies in dit hoofdstuk gaan doen.

Ik durf te zeggen dat ik een heel emotioneel type ben. Je kan me beter vragen bij welke film ik niet gehuild heb, want dan krijg je een veel korter antwoord dan wanneer je vraagt bij welke film ik wel heb gehuild. Ik huil heel snel. Ook bij muziek. Soms huil ik terwijl ik niet eens weet waarom. Ik kan het niet tegengaan. Nu gaat het om huilen bij films, muziek en series, maar verder ben ik heel erg slecht met emoties. Ik uit ze niet zo makkelijk. Ik stop ze weg. Ik krop alles op en dan komt alles er in één keer uit, maar dan zit er al genoeg opgekropt. Ik weet van mezelf dat ik mijn emoties opkrop, maar ik kan er niks tegen doen.

Waarom ik alles opkrop, weet ik niet. Daar moet een professioneel iemand maar een keer over vertellen. Ik ben maar een journalistiek student 🙂 . Ik weet wel wat ik er voor mezelf aan kan doen. Ik weet wat ik kan doen om mijn emoties toch op één of andere manier te uiten. Dat is natuurlijk voor iedereen anders. De één gebruikt schilderen, boksen, computeren of iets heel anders. Iedereen heeft zijn of haar eigen manier. Ik heb ook mijn maniertjes. Ik gebruik muziek, schrijven, series/films en sinds kort kan ik de sport gebruiken. Het zijn allemaal uitlaadkleppen die heel erg voor mij werken.

Muziek is iets wat me altijd al geholpen heeft. Ik kan me niet herinneren dat ik niet bezig ben geweest met muziek (ik weet hoe cliché dit klinkt, maar het is echt zo). Pas op latere leeftijd wist is hoe belangrijk muziek eigenlijk voor me was. Vooral toen ik de teksten begon te begrijpen, had ik door hoe belangrijk muziek was. Er zijn bepaalde nummers die me terugbrengen naar een bepaalde situatie of een bepaald persoon. Soms brengt een nummer me zo erg terug naar een bepaalde situatie dat ik er zelfs van schrik. Toch heeft het een bepaald effect op me. Soms luister ik naar een nummer en dan hoor ik de tekst die precies beschrijft hoe ik me op dat moment voel. Ik kan je zeggen dat dat soms een heerlijk gevoel geeft.

Schrijven is voor mij pas sinds kort een heerlijke uitlaadklep. Mijn blog helpt hier ook bij. Ik kan hier gewoon alles opschrijven en ja er zijn een paar mensen die dit lezen, maar het geeft een heerlijk gevoel als ik dit opschrijf. Ook een andere manier van schrijven helpt. Er zijn genoeg dingen die ik opgeschreven heb en die ik nooit openbaar ga maken. Het zijn dingen die ik voor mezelf opschrijf. Dat doe ik omdat ik me dan beter voel. Er zijn mensen die zeggen dat je het daarna in de brand moet steken om het achter je te laten, maar dat doe ik niet. Soms zoek ik die brieven/teksten op en dan lees ik ze nog een keer en dat helpt mij juist.

Series/films zijn ook een heerlijke uitlaadklep. Het laat je soms dingen vergeten, maar het laat je soms ook zien hoe andere ermee omgaan. Ik kan de series/films ook goed combineren met het schrijven. Soms zijn er verhaallijnen die ik verder ga uitschrijven of ik bedenk er juist een ander einde/vervolg op. Ik kan je vertellen dat het soms wel helpt, maar het is vooral een leuke bezigheid. Soms laten series/films je even alles vergeten. Je kan je bezighouden met problemen van anderen en soms laat het je nadenken. Als je daar meer over wil lezen, moet je de blog van vorige week even teruglezen :-).

Sinds kort is sporten ook een heerlijke uitlaadklep. Rolstoelrugby is een heerlijke uitlaadklep. Je kan al je agressie kwijt. Je kan al je agressie kwijt bij het rijden in de rolstoel en bij het spelletje. Alles wat in je zit, kan er tijdens de sport uit. Je maakt je hoofd leeg en gaan. Elke sport kan zo zijn. Ik had dit ook altijd tijdens het paardrijden en tijdens de judo. Het gaat erom dat je je hoofd even leeg kan maken en dat je je kan focussen op iets anders.

Als je dit leest, kan je denken dat het heel erg slecht met me gaat en dat mijn hoofd helemaal vol zit. Dat is het niet. Ik ben hartstikke vrolijk en ik ben alles behalve down. Soms heb je gewoon een uitlaadklep nodig. Of het nou is om de stress weg te werken, om alles te vergeten, om je verdriet te uiten, om je woede te vergeten of wat anders. Een uitlaadklep is iets wat je voor van alles in kan zetten. Het is aan jou om een uitlaadklep te zoeken en om zelf te bepalen wanneer en voor wat je het gaat gebruiken.

Soms is een bepaald voorwerp al genoeg als houvast of als uitlaadklep. Voor mij persoonlijk is het een ketting. Ik heb ooit van mijn opa en oma (ouders van mijn moeder) een ketting gehad waar mijn naam op staat. Vroeger vond ik die nooit zo speciaal, maar sinds kort is die ketting één van de belangrijkste dingen in mijn leven. Ik kan niet zonder. Ik doe die ketting bijna nooit af (alleen wanneer ik ga sporten heb ik mijn ketting niet om). Wanneer ik iets spannend vind of wanneer ik enorm zenuwachtig ben of wanneer er iets belangrijks gaat gebeuren, pak ik mijn ketting vast en soms kijk ik erbij naar de lucht. Noem me raar, maar op deze manier heb ik het gevoel dat mijn oma er toch een beetje bij is.

Zo heeft iedereen iets anders. Voor de één is het een voorwerp en voor de ander is het een activiteit. Soms is het een combinatie van beiden. Iedereen moet voor zichzelf bepalen wat het is en wat het best werkt.

Misschien vraag je je af: hoe kom je in hemelsnaam aan dit onderwerp? Soms zit ik te gewoon na te denken en dan kan ik er niet over ophouden. Dan blijf ik eraan denken en dan schrijf ik het op (zoals nu). Meer dan de helft van wat je nu leest, heb ik ter plekke bedacht. 75% van mijn blog bedenk ik terwijl ik het schrijf. Verder heeft deze week een quote me geholpen bij het schrijven van deze blog. De quote heb ik voor de opening van deze blog gebruikt. Toen ik die quote las, kreeg ik tranen in mijn ogen. Toch kreeg ik deze quote niet uit mijn hoofd.


Afgelopen week keek ik naar de statistieken van mijn website en ik kwam tot een hele leuke ontdekking. In een jaar tijd (oktober 2015-oktober 2016) is deze website meer dan 1000x bezocht. Toen ik vanmorgen keek, zag ik dat de website op dit moment
1111x (ik verzin dit echt niet) is bezocht. Ik ben hier zo dankbaar voor. Ik word hier zo blij van. De support die ik van jullie allemaal krijg, vind ik fantastisch. De lieve reacties op berichten maken me zo blij. Ik ben een heel gelukkig mens. Ik had nooit durven dromen dat mijn blog zo’n succes zou worden. Daar wil ik jullie even voor bedanken. Laten we de website nog groter maken :-).

Muziek van de week.
Voor de ‘Muziek van de week’ heb ik gekozen voor een artiest die ik sinds deze week echt heel erg goed vind. Iedereen kent ‘Uptown Funk’ , ‘Just The Way You Are’ , ‘Grenade’ en ga zo maar even door. Bruno Mars heeft tientallen grote hits op zijn naam en hij verdient het. Toen ik ‘24K Magic’ voor de eerste keer hoorde, was ik in
shock. Ik was alles behalve fan van het nummer, maar nu vind het een top nummer. Ook zijn nieuwe nummer ‘Versace On The Floor’ is echt geweldig. Dankzij dat nummer wilde ik meer over Bruno weten, maar ik wilde vooral meer muziek horen. Dat heb ik dit weekend gedaan en ik ben omvergeblazen. Wat een geweldige muziek maakt deze man en wat een stem! En wat een teksten!
Voor deze week heb ik gekozen voor een nummer van hem die bij deze blog past. Het is een nummer dat gaat over het feit dat je iemand mist en dat je hoopt dat diegene ook aan jou denkt. Het nummer gaat officieel over een liefde of een andere geliefde die aan de andere kant van de wereld woont. Je kan het nummer ook interpreten als het praten met een overledenen. Ik doe dat wel eens. Dat lucht op. Toen ik dit nummer hoorde, heb ik gehuild. Wat een mooie tekst en wat een stem!

Muziek van de week:
Bruno Mars – Talking To The Moon (piano versie)

Ik wil jullie heel erg bedanken voor het lezen van deze blog! Ik hoop dat jullie volgende week weer een nieuwe blog lezen! Ohja en hou deze week de site even in de gaten, want er komen leuke dingen aan 🙂 .


Clannad

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Back To Top
%d bloggers liken dit: